من منتقد سیاست‌های کلی در خصوص تسهیل دسترسی رعیت به اینترنت هستم.از همان ابتدا که تنها تصورم از دکه های توی خیابان، این بود که برخی روزنامه می‌خرند و برخی کارت اینترنت و برخی هر دو! (که المنه لله ما جزو دسته آخر بودیم)؛ کاش طرحی ضربتی برای جمع آوری هر کس که به کارت‌های اینترنت نگاه می‌کرد؛ اجرا می شد. از همان ابتدا که کیس‌ کامپیوتر با صدای دلنشین مربوط به دایال‌آپ، در تلاش جلیل و جمیل برای دسترسی به شبکه جهانی بودند، باید هر خانه که این صدا از آن به گوش می‌رسید و همزمان خط آن مشغول بود، با دوش‌پرتاب مورد اصابت قرار می‌گرفت. همچنین بعدترها، در هر خانه‌ای یک مودم نزدیک خط تلفن قرار داشت، با بازرسی‌های مجدانه، نسبت به معدوم‌نمودن مودم و صاحب مودم اقدام می‌شد. اما هیچ یک از این ها اتفاق نیفتاد تا تلفن‌های همراه هوشمند، به اینترنت متصل شدند و این حجم از مفسده، در زندگی مردم، ورود کرد. از همان ابتدایی‌ترین‌هایش، فیسبوک! فیس‌بوک نمونه بارز تهاجم بود. افراد در آن عکس منتشر می‌کردند و خاکم بر دهان، این قلم بشکند و مرا یارای ادامه نوشتن نباشد که مجازا دوست می‌شدند. پس از آن، وی چت! از وی چت چه .. ... ادامه مطلب